En ik wist zeker dat ik moest huiii.. "..Heey Jolanda, jij ook hier?," zei ik met een big smile.
Toevallig stond ze in dezelfde rij. Ik ken haar van de sportschool. Ze had vertraging en was met haar man op weg naar Valencia. We deden een theetje. De Camino voorziet, is het gezegde. Geldt dat nu al?
Aangekomen in Porto was het droger dan voorspeld. De tocht naar de kathedraal bestond uit flink wat trappen en klimmetjes door de stad.
Pelgrims liepen er paniekerig wat heen en weer terug op zoek naar pelgrimskantoren. Maar deze bleken gesloten.
Dan toch maar terug in de lange rij van de kathedraal. Om daar de credential, een stempelkaart, te kopen. Want zonder credential is er geen toegang tot pelgrimsherbergen.
Vier Nederlanders haalden me uit de rij. Ze hadden mij met de rugzak gespot op vliegveld Eindhoven. Hun vijfde wandelgenoot kon helaas niet mee en ze gaven mij hun overgebleven credential. De Camino blijft voorzien.
De eerste herberg was al net zo trendy als de jongeren. Terwijl ik in mijn pelgrimsboekje las, zochten zij op de telefoon naar uitgaansgelegenheden. Ze keken net zo verbaasd naar mijn schoenen als ik naar de hipheid van hun kleding.
In de kamer met 12 stapelbedden lag ik gelukkig onder. En gelukkig dicht bij de deur.
's Avonds na McDonalds (pasta kan altijd nog) zat ik op een terras. Tijdens een gezellig uurtje bellen met Wendy dronk ik een sangria.
Vandaag, maandag is mijn eerste echte wandeldag.
De eerste etappe wordt vaak overgeslagen en is daarom minder druk. Maar ik vond het toch een interessante, zelfs mooie route. De blik op het bedrijvige water en de imposante brug in de verte houden je gedachten bezig.
Door de open deuren van het strandtentje voelde je stevige wind niet.
Onderweg las ik ontroerd de brieven van mijn kinderen en man. De vergeetmenietjes van Laura steken uit de rugzak. Ze doen hun werk. 
De herberg bestaat uit nissen, voozien van stopcontact. En een gordijntje voor de privacy.
Vanavond at ik in een restaurant Nepalees, samen met Francoise uit Portugal, Isabel uit de UK en Eva uit Duitsland.
Pfoe, de twee sangria's van vanavond voel ik echt wel. Ik ga maar vroeg slapen.
