De weg is op natuurlijke manier bewijzerd. Hou een strook blauw gestreepte lucht, een tintelinde strook zwart met wit bruisend geluid, een strook geel zand en een strook groen urenlang links van je en je verdwaalt niet. Intussen voel ik hoe de zon van rechts naar links over me heen trekt. Goed dat ik veel zonnebrand gebruikte.
De vlonder trappen lijken je terug te willen duwen.
Opgelucht dat we op hun terras een stempel konden krijgen, bestellen we er een drankje. Samen met Joy uit Nederland. Perfect. Wat een meevaller.
Enige nadeel was dat je helemaal geen stempel kon krijgen. Als tieners voor de disco op Mallorca waren we naar binnen gelokt.
De een na de andere pelgrim trapt erin. Een hilarisch schouwspel. Op een hartelijke manier. Plezier tegen wil en dank.
De lange dag eiste zijn tol. De pizza avond was weliswaar gezellig. Maar die nacht in het bovenste bed sliep ik zeer slecht. De oordopjes tegen de snurkende Nederlanders en Ijslanders hielpen niet echt.
Gisteren
Na het fantastisch ontbijt en een gezamenlijke start, heb ik even behoefte om alleen te zijn. Pas later op de dag trek ik op met Heleen, die ik de avond tevoren leerde kennen.
Samen verdwalen we. We lunchen in een tankstation. En blijken toevallig dezelfde herberg te geboekt te hebben.
Onderweg zie ik een stapel stenen. Met 1000 redenen om deze tocht te wandelen.
's Avonds een afzakkertje in het plaatselijke cafeetje. Koud TL licht schijnt over de plastic stoeltjes. Vanzelfsprekend staat er voetbal op. Iedereen wilt praten met de dutch ladies.
Afgelopen nacht sliep ik goed. Zelfs mijn Garmin horloge dacht er zo over.
Vandaag
Om 8 uur sta ik klaar en zoek ik met Heleen een pin automaaat. Vandaag lopen we 20 km. Mijn schouders moeten nog steeds wennen aan de rugzak van 8,5 kg.
Op naar een zonnige dag.
